Een ongeluk komt nooit alleen en gelukjes bij ongelukjes….

Vaarplan: van Sloten via  het IJsselmeer  met als eindbestemming Port Zélande, waar we over 6 dagen verwacht worden.

Vrijdag – Naar Muiden…

‘s Ochtends “- 8.00 uur

Ik: “Heb jij de drinkwaterpomp afgesloten?”  Jan: “Ik niet!,  je hebt zeker per ongeluk tegen de schakelaar gedrukt”. Uh.. Nee dus…

De drinkwaterpomp heeft het begeven. Wegvaren is dan geen optie. Gelukkig liggen we nog in Sloten, onze thuishaven… en daar staat onze auto. Op 10 minuten rijden kunnen we een nieuwe passende pomp kopen en Jan kan hem  zelf monteren.

Onze achterstand bedraagt slechts 2 uurtjes, niets aan de hand dus..

We maken los en varen binnen de eerste minuut een lijn in de schroef. Nu krijgen we ieder jaar wel wat in onze schroef maar dit is wel heel snel!  Gelukkig hebben we direct door dat er iets mis is en maken een steiger verderop weer vast …. Een enthousiaste jongeman op de steiger staat te popelen om zijn duikuitrusting aan te doen en voor ons te gaan kijken. Nu is Jan zelf ook niet te beroerd.. maar hij doet deze duiker graag een plezier. Helaas is het onder water te donker en hij komt niet verder dan dat hij kan voelen bij welke van de twee schroeven het onheil is geschied.

Gelukkig heeft deze jachthaven een kraan!  Op de goede motor varen we naar de kraan.  Het is 17.00 uur als de lijn uit de schroef gesneden kan worden.. maar van varen komt vandaag niets meer……

 

Zaterdag – Naar Muiden…

Het weerbericht geeft windkracht 3 aan dus  we kunnen alsnog over het IJsselmeer. Na een paar uur trekt de wind echter aan tot  5-6!  Wind en stroom tegen op het IJsselmeer betekent vervelende korte golven. Na een uurtje of twee is het misselijkmakend en onaangenaam.

Gelukkig kunnen we koers verleggen naar het Ketelmemer waar we onder de dijk weer rustig varen. In Hattem meren we af bij IJsseldelta Marina. We liggen in  een box met een brede steiger achterin de haven, omdat dit makkelijk is met de loopplank voor Dickie. Het is wel een behoorlijk eind lopen naar de wal….

Ziek

 

Rondom IJsseldelta Marina gaan we naar het omringende wandelgebied maar Dickie blijkt zich niet lekker te voelen, ze is wat timide en heeft dunne ontlasting.

Ai, denk ik en het blijkt ook Ai….

Zij en ik dus ook, bivakkeren de hele nacht op de steiger. Ik met dekzwabber en puts want de wal halen we natuurlijk niet. De arme hond heeft ieder half uur aandrang en tegen 7.00 uur ’s ochtends zijn zij en ik uitgeput.  Heel zachtjes probeer ik in het donker over de krakende steiger te lopen om niemand wakker te maken maar af en toe slaat er toch een hondje aan. In het donker zie ik niet precies waar wat ligt maar rond 4.00 uur wordt het lekker licht en geef ik de steiger een goede schrobbeurt. Ondanks de onrustige nacht lucht het op dat ik wat kan doen. Voor Dickie wordt het allemaal zwaarder…. ze is onrustig en misselijk.

Er blijkt nog iemand wakker te zijn op onze steiger.  Ik hoor een opgewekt “goedemorgen” en dan “kom maar jongetje” (?) en dat herhaalt hij of zij nog eens. Het blijkt een papegaai op de boot naast ons te zijn. Hij of zij slaat ons gade op de eindeloze afdaling van de loopplank de steiger op en weer terug..

Het is zondag maar omdat Dickie ook nog gaat braken ben ik bang voor uitdroging en wil liever niet tot maandag afwachten.

 

Gelukkig zijn we in Hattem…. Er is hier een fantastische dierenarts die zondagsdienst heeft en dat op loopafstand van de haven! Ook de havenmeesters willen ons we helpen en ons met de auto brengen. Maar ik kies voor de zekerheid voor lopen…..

We worden geweldig goed geholpen en met een injectie tegen de  misselijkheid en een medicijn om haar darmen tot rust te krijgen gaan we terug naar de boot. De voorraad biologische kipfilet wordt voor Dickie gekookt.  Ze mag steeds een kleine portie. Omdat ze onrustig is geef  ik haar een paar keer 4 druppels Bach Rescue Remedy.

Doodmoe van deze  slopende uurtjes slapen we allemaal goed deze nacht!

Maandagochtend – Dickie heeft geen diarree meer  en we kunnen onze reis vervolgen.. Gelukkig!

 

 

2 reacties

  1. Jan Faes zei:

    Niks ellendiger dan een zieke hond op reis. Door het regelmatig tussen België en Z-W Frankrijk pendelen hebben we in al die jaren een eigen Drenten apotheek aangelegd. Voor vier Drenten loont dat wel !
    Hopelijk is de ziekte kortstondig geweest.

     
    23 juni 2018
    Beantwoord
  2. Renée. En Seth zei:

    Fijn dat ze is opgeknapt….wat n brakke nattigheid, ook voor jouzelf…..

    Behouden vaart..!

    Vaya con Dios…😍

     
    23 juni 2018
    Beantwoord

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *