In de ban van de zee … op eigen kiel naar Londen

BLOG 6

 

In Nieuwpoort hebben 8 Linssen schepen zich verzameld voor een toertocht naar Londen. Op zee varen is in veel opzichten anders dan in de binnenwateren. Met name het weer is bepalend of je wel of niet kunt vertrekken. Het was daarom bijzonder dat de deelnemers aan de toertocht naar Engeland met als hoogtepunt van de reis Londen, op de geplande dag konden vertrekken. Het was zelfs een supermooi moment, windkracht 3, een lichte lange deining en een zonnetje.

Wanneer je met een motorboot op zee vaart moet zij in ieder geval “zeewaardig” zijn. Het is niet noodzakelijk maar wel comfortabel als de boot stabilisatoren heeft. Hiermee wordt “rollen” voorkomen als je bijvoorbeeld stroom tegen wind hebt. Aan de veiligheid van de bemanning mag niet worden getornd, je weet uiteindelijk nooit wat je onderweg te wachten staat, ook al volg je de beste weerberichten nauwgezet.

Varen op getijdewater

Op zee maar ook op de Theems en andere rivieren die uitmonden in zee, heb je te maken met eb en vloed. Zandplaten in zee en zand of grind door stroming verschoven bij een riviermonding of jachthaven bepalen dat er alleen met hoogwater in en uitgevaren kan worden. Tegen de stroom in varen is natuurlijk niet handig en kostbaar (brandstof).

Vanaf Nieuwpoort varen we onder de Belgische kust tot bij Calais, naar het Kanaal (Nauw van Calais). Je steekt hier twee shippinglines over. Een shippingline is eigenlijk een snelweg op zee, twee stroken, bedoeld voor de scheepvaart in Noordelijke en Zuidelijke richting.  Tussen de shippinglines in is een separatiezone waar  overstekers zonodig kunnen wachten. Het is verplicht om recht over te steken. De ogenschijnlijk logge containerschepen varen veel harder dan wij, om nog maar niet te spreken over de ferry’s. Als groep gaan we naast elkaar klaarliggen en steken samen over. Zo kunnen de grote schepen ons goed op de radar waarnemen. De oversteek naar Ramsgate duurde 8 uur. Ramsgate is een bekende Engelse havenstad op een klif gelegen.

De volgende dag is het windkracht 5-6 en de wind staat ongunstig ten opzichte van de stroming. Het deel wat we nog tot de Theemsmonding moeten overbruggen is ongeveer 3 kwartier varen. We hebben te maken met een hoge golfslag. De boten zonder stabilisatoren kunnen het prima aan maar voor de opvarenden is het geen pretje. Liever zouden we niet uitvaren maar het is een relatief kort stukje en we willen graag door naar Londen. De dagen daarna wordt namelijk ook veel wind verwacht. Vlakbij de Theemsmonding en waar de golven het hoogst zijn geeft een van de schepen aan dat beide motoren afgeslagen zijn en niet meer opstarten. Dan ben je echt overgeleverd aan de zee, een onbestuurbaar notendopje….!  Ondanks de hoge golven lukte het om vanaf een andere boot een lijn vast te maken zodat het “noodlijdende” schip op sleep genomen kon worden. De oorzaak was een omgevallen olieblik in het motorruim. Door de hoge golven is het blik met kracht op de hoofdschakelaar van de motoren gevallen. Maar gelukkig kwam een van de opvarenden daar snel achter en konden we onze tocht naar de Theems voortzetten. De Theems is bij de zeemonding 40 km breed dus heb je nog niet direct het idee dat je op een rivier vaart. We gaan verderop de Theems af om de zee-engte The Swale op te gaan. Op het eiland Sheppey gaan we bij Queenborough voor anker (mooring) en enkele schepen meren af aan een ponton.Een havenmeester vaart ons met zijn bootje naar de oever zodat we kunnen gaan eten bij de “The Flying Dutchman”, waar we natuurlijk kiezen voor Fish en Chips! Dat smaakt prima na zo’n stoer dagje op zee!

De volgende dag varen we de laatste etappe weer op de Theems naar Londen. Het is rustig maar nevelig weer waardoor helaas de oevers niet goed zijn waar te nemen. Ik spot gelukkig nog wel een paar zeehonden op de drooggevallen oevers.

Londen binnenvaren is een indrukwekkende belevenis
Hoe bijzonder is het om die prachtige skyline met de Towerbridge en de City vanaf eigen boot te bewonderen. We gaan naar de St Katherines Docks. Ook dit is bijzonder! Afspreken/reserveren is noodzakelijk omdat het een getijdesluis is. Dit bepaalt dus ook ons tijdstip van vertrek uit Queenborough. Wij dobberen alsnog een half uurtje onder en achter de Towerbridge en maken natuurlijk foto’s en filmpjes van dit unieke moment. De zon komt zelfs tevoorschijn en we beleven onverwacht een unieke zonsondergang.

Het is goed  te realiseren dat je soms langere tijd aan een mooring in de Theems moet wachten voordat er geschut kan worden. Dan heb je behoorlijk last van de rondvaartboten en taxiboten die met grote snelheid langskomen en een hoge golfslag veroorzaken. We blijven een week in het St. Katherines Dock, een prachtige en rustige plek om te liggen en Londen te bezoeken (met de metro halte The Tower). Wij krijgen zoon en schoondochter aan boord, zij kwamen per vliegtuig naar Londen. Ook dat maakt deze reis bijzonder! Vanaf dat we in Londen gearriveerd zijn kijken we ook dagelijks naar de weersomstandigheden. We hebben in ieder geval twee dagen op zee te gaan en die moeten we goed plannen. Toen we uit Nieuwpoort vertrokken waren de weersverwachtingen voor de eerste week zeer rooskleurig maar in het grootste deel van Europa is het weer onverwacht omgeslagen naar een wisselvallig weertype met veel wind. Het was de bedoeling om de Theems verder op te varen naar Windsor. Door de lage waterstand werkt de sluis bij Windsor niet en ook zouden we met ondiepte te maken krijgen, dus wordt dit deel van de reis geschrapt.

De terugtocht…

Woensdag blijkt een goede dag om van Queenborough naar Ramsgate te gaan, daarom vertrekken we de dinsdag ervoor uit Londen. Rekeninghoudend met de stroming en de verwachte wind later op de dag, vertrekken we om half 4 in de nacht…. Op de Theems hebben we eerst lichte mist maar eenmaal op zee is het prima en arriveren we voor de storm in Ramsgate, waar we voor de havendienst onverwachts aankwamen. Onze toertochtleider had een mail gestuurd maar kreeg geen reactie, de telefoon werd niet opgenomen, dus was de havendienst niet voorbereid op 8 schepen. De rede… grote drukte i.v.m. met de Ramsgate-week. De haven was telefonisch onbereikbaar omdat de haak niet goed op de telefoon lag.  We kregen de drijvende betonnen ponton/steiger net achter de haveningang toegewezen om af te meren. Het was op dat moment laag water en dan is er slechts een kleine vaargeul beschikbaar. Voorzichtig manoeuvreerden we de haven in. Op de steiger is er direct van alles te doen, het is immers pas 9.00 uur! Boten worden van zout ontdaan en enkele stellen gaan alvast Ramsgate bekijken. Wij hebben een jetlag gevoel en gaan even rusten. Rond 13.00 uur laat de zee hardhandig weten dat zij zich niet met haar laat sollen. Het is vloed en springtij, wat wil zeggen dat hoogwater hoger en laagwater lager is dan normaal. De zee komt kolkend de jachthaven binnen en onze boten die in pakketjes van twee liggen, worden hardhandig op en neer gesmeten. Zo hard dat je zeeziek wordt en  niet staande kunt blijven. Om schade te voorkomen en ons zorgen makend om een onrustige  nacht overleggen we met de havendienst voor een andere plek. Achter de keermuur door de brug, ligt het beschutte gedeelte van de haven waar uiteindelijk plaats voor ons wordt gemaakt. Maar zonder schade losmaken valt nog niet mee, met boeg- en hekschroef op volle toeren manoeuvreren de schippers hun boten een voor een de geul in om vervolgens het beschutte deel achter de brug in te varen. Iedereen, inclusief twee havenmeesters helpen tot alle schepen veilig liggen. Ondertussen ben ik met een andere deelnemer aangewezen om vanaf de pontonsteiger de lijnen van de vertrekkende boot op het juiste moment en allemaal tegelijk los te maken. De betonnen pontonsteiger golft als een vliegend tapijt dus het is oppassen. De fenders van sommige schepen liggen in het water maar worden door de wind en de stroming tegen de steiger geduwd. Ik lig op mijn buik om ze eruit te halen. Ik heb een enorme dorst van het zout, het brandt in mijn maag en ben blij als het laatste schip op een veilige plek ligt. Opgelucht dat alles uiteindelijk goed afliep en weer een avontuur rijker zitten we ‘s avonds bij de Italiaan, een bekend restaurant aan de haven van Ramsgate.

Ramsgate is niet direct een plek waar je een week vakantie gaat vieren maar verwaaid is verwaaid, dus maken we er wat van. Met mooi weer (de zon was er!) wandel je 5 km over de klif en langs het mooie strand naar het plaatsje Broadstairs. Met een Engelse dubbeldeks-bus wordt je vanaf de haven in 50 minuten naar Canterbury gereden. Deze stad ontleent zijn aantrekkingskracht aan het middeleeuwse karakter van de binnenstad en vooral  aan de beroemde kathedraal. Het bekendst is de kathedraal vanwege de moord op Thomas Becket in 1170. Door deze gebeurtenis werd Canterbury een pelgrimsoord.

Dat het weer onvoorspelbaar is bleek maar weer eens omdat het verwachtte windgat voor de zaterdag alsmaar kleiner werd en uiteindelijk verdwenen was. Ook de * “kanaalratten” werden besproken als een mogelijkheid waar we rekening mee moesten houden. Zelfs onze ervaren toertochtleider had niet eerder meegemaakt dat het weer zo snel en onvoorspelbaar veranderd. Hij zocht een groter windvenster (over een groter gebied om het weer beter te kunnen inschatten) en dinsdagnacht om 3.00 uur vertrokken na zes dagen zes van de acht boten om in een keer naar Zierikzee te varen. Want achter ons zagen we weer een (lange) periode van harde wind aankomen. Wij  vertrekken met twee schepen op een wat christelijker tijdstip om 10.00 uur.  We koersen richting Dover en steken dan het kanaal over naar Frankrijk voor een jachthaven in Duinkerke.

Het was een voorspoedige overtocht voor iedereen maar de wind zat ons op de hielen. In Duinkerke hebben we een auto gehuurd om naar huis te gaan. Na een paar dagen thuis zullen we samen met Dickie terugrijden om onze vaarreis naar Parijs te hervatten. Dit keer niet over zee… maar binnendoor over de Franse kanalen. We bevonden ons in een heel gezellige groep mensen en ondanks het ongemak af en toe viel er geen wanklank. Dat samen met een geweldige toertochtleider Alexander Jonkers (Jonkers Yachts) maakt dat we terugkijken op een geweldige en leerzame reis. Zo weet ik nu wat een windvenster, een windgat en een * kanaalrat zijn en ook het effect van springtij hebben we nu zelf ondervonden.

 

*De Theems  Thames) is de grootste rivier die zich geheel in Engeland bevindt. Het is de op een na grootste rivier van Groot Brittanie, na de Severn . De Theems is een belangrijke vaarweg. Zij ontspringt bij Cirencester in de heuvels van de Cotswolds ,  stroomt oostelijk naar Oxford (waar de rivier Isis heet), dan zuidwaarts tot Reading om vervolgens dwars door Londen te slingeren. Bij Southend on Sea mondt zij met een breed estuarium uit in de Noordzee. Bron Wikipedia

* Een kanaalrat is een stormdepressie die zich ontwikkelt boven de Atlantische Oceaab en via het Kanaal naar de Belgische  en Nderlandse kust komt. Deze gaat meestal gepaard met plots opstekende storm, hevige neerslag en hevige rukwinden. Deze depressies waren vroeger moeilijk te detecteren maar zijn met komst van de huidige computermodellen eenvoudiger geworden.
Bron Wikipedia

Gegevens

Ons schip “Rietvaer” is een Linssen Yacht – Grand Sturdy 430 met 2 motoren en stabilisatoren.

Uit ons LOGBOEK route en vaartijden

  • Nieuwpoort – Ramsgate: 8 uur
  • Ramsgate – Queenborough: 7.45 uur (met oponthoud, stilvallend schip).
  • Queenborough – Londen: 7 uur
  • Londen – Queenborough: 5.45 uur
  • Queenborough – Ramsgate: 4.45 uur
  • Ramsgate – Duinkerke: 9 uur.

 

Brandstof

Engeland heeft alleen rode diesel. Dit is verboden in België, Nederland en Frankrijk (Europese regel). Er wordt in de zeehavens streng gecontroleerd (via monsters genomen uit de dieseltank). Een spoortje van rode diesel betekend een boete van 400 euro. Het is dus verstandig met een volle dieseltank uit België te vertrekken.

Varen met honden in Engeland…

Een hond met eigen boot naar Engeland invoeren is verboden. Je bent verplicht de aangewezen routes (treintunnel, ferry, vliegtuig) te nemen. Eenmaal in Engeland en ook tijdens de terugreis mag een hond mee op eigen boot.

Onze hond Dickie werd in Zeebrugge opgehaald en bleef thuis met de kinderen. Ik heb heel vaak gedacht “wat ben ik blij dat ze hier niet bij is”. Tijdens de storm maar ook in Londen zou het niet prettig voor haar zijn geweest. Er zijn plekken langs de Theems waar je fijn kunt wandelen, maar rondom de jachthaven is het heel erg druk en er is daar geen groenstrook te vinden. Honden zijn niet toegestaan in het openbaar vervoer en uiteraard ook niet in musea en winkels.  Ook hadden we enkele lange vaardagen.

Twee jaar geleden was ze erbij toen we naar het eiland Wight gingen. Ik ging met haar per auto via de treintunnel en we stapten aan Dover weer aan boord. Die reis is met honden heel goed te doen maar we hadden dan ook minder last van harde wind en hoge golfslag.

Interesse in onze reis “Met de hond naar Engeland?  Lees dan Honden aan boord editie 2016-2017.

 

 

2 reacties

  1. Jan Faes zei:

    niet alleen jij hebt bijgeleerd.Ik zou bij “kanaalrat” eerder gedacht hebben aan een illegaal die in Engeland wilde geraken. En ook wat het verschil is tussen e Theems ie wij gebruiken en de Engelse Thames (ik kende wel de Thames Trader, een lichte vrachtwagen van uiteraard Engelse makelij) Gaan jullie naar Parijs via de Seine, te beginnen bij Honfleur, of gaan jullie via kanalen ?

     
    9 augustus 2017
    Beantwoord
  2. Trudie Rutten zei:

    Dag Jan, wij gaan verder op rustiger vaarwater over de kanalen. Een heel andere beleving met veel sluizen te gaan.

     
    9 augustus 2017
    Beantwoord

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *