Ontdekken – Herontdekken

Blog 2 Onderweg naar Londen en Parijs.

Hattem, Zutphen, Doesburg, Nijmegen

Ik kan me niet herinneren dat het al zo vroeg zo heet was, de temperatuur loopt op tot 35 graden C. En dat gedurende een week! Ook aan boord is het te warm om je prettig te voelen. Een voordeel is dat we altijd water rondom ons hebben waar we verkoeling kunnen vinden. Dickie zwemt nu twee tot drie keer per dag. Eerst was het voor haar voldoende om tot haar buik in het water te gaan maar nu zwemt ze vol overgave.

Omdat het een lange periode niet of weinig geregend heeft is de waterstand in de IJssel  laag. De beroepsvaart die met geladen schepen vaart heeft geen andere keus dan in de vaargeul te blijven. Wij en de meeste jachten varen aan de “verkeerde wal” om hen alle ruimte te geven. Het is goed opletten en anticiperen op wat de beroepsvaart aangeeft.

Ook de dieren in de uiterwaarden zoeken verkoeling tegen de hitte en proberen te ontsnappen aan de insecten die hen belagen. Een kudde van 8 paarden zwemt in de IJssel en gaat aan wal als de Rietvaer nadert. Daar rollen de paarden zich in stof en zand. Ook koeien en Gallowayrunderen liggen of staan in de IJssel. Het is prachtig om hier te varen.

De keerzijde van de hitte bereikt ons via de radio. Ook mensen zoeken verkoeling in de rivieren en helaas zijn er verschillende (jonge) mensen verdronken tijdens deze hittegolf. De Waal die wij ook zullen bevaren is te gevaarlijk en te druk om er te gaan zwemmen. Beroepsschippers kunnen zwemmers en zwemmende honden nauwelijks waarnemen en niet veel ondernemen mochten zij al een zwemmer bij hun schip zien.  Wij houden het bij afkoelen op plaatsen waar je kunt staan en ook Dickie mag alleen maar pootjebaden.

Na Hattem doen we Zutphen aan. Beide plaatsen zijn bij ons al jaren bekende en geliefde aanlegplekken. In Zutphen is het te heet om het stadje in te gaan. We hebben ons daarom voornamelijk rustig gehouden.  De Rietvaer heeft nieuwe screens voor de ramen en we hebben een groot wit zeildoek om schaduw aan boord te creëren. Ik ga een keer of vier per dag naar een rustige plek aan de  IJssel om Dickie te laten afkoelen. Vroeg in de ochtend en laat in de avond maken we een wandeling, zo is het prima te doen.

We ontdekken een plaatsje aan de IJssel: “Doesburg”. We zijn hier al zo vaak langs gevaren maar hebben nu voor het eerst afgemeerd in de mooie passantenhaven, nabij de historische Hanzestad. Het is een historisch plaatsje met o.a. de beroemde Waag met het Stadsbierhuys,  Doesburgse mosterd (museum) en vele leuke winkeltjes. Vlakbij de haven loopt een wandelpad onder oude bomen, zo kun je mooi richting het centrum wandelen. Zwemmen kan Dickie in de jachthaven, aan de overkant van de steigers is een strandje van zwart zand, dat wel…

Na een paar dagen in Doesburg gaan we onderweg naar Tolkamer, jachthaven Bijland. Aan de recreatieplas is het fijn vertoeven en het is een mooie tussenstop richting Nijmegen. Tolkamer is ongeveer 3 uurtjes varen vanaf Doesburg. Bij het invaren van de haven zitten we helaas direct aan de bodem, dus dat gaat het niet worden…

We varen achteruit de Rijn weer op en gaan op goed geluk naar Nijmegen. Omdat we daar tegen 18.00 uur zullen aankomen is er weinig kans op een afmeerplek. We proberen al jaren in het Nijmeegse haventje onder de Waalbrug aan te leggen. Reserveren is niet mogelijk en enkele jaren geleden waren de steigers in slechte staat. Onze twee honden van 30 kg moesten we over de lange, steile rooster-loopbrug naar de Waalkade tillen en  de poten van de oude Stella raakte bekneld tussen de steigerplanken. We besloten toen weer te vertrekken.

Vorig jaar is de haven uitgebaggerd en zijn er nieuwe steigers gemaakt, dus willen we nog een poging wagen. De vernieuwing blijkt echter voor de historische bootjes bestemd te zijn. Een oude houten steiger die van de oude haven overbleef is nu voor de pleziervaart en ligt vlak langs de dam. Hier kunnen maximaal 6 boten afmeren.  Kom je voor het middaguur dan maak je kans op een plekje. De steiger was uiteraard vol toen we aankwamen maar omdat er nog enkele vrije plaatsen aan de nieuwe steigers waren hebben we daar aangelegd. De volgende ochtend hebben we de Rietvaer naar de voor ons bestemde steiger verlegd.

Herontdekken

Nijmegen is mijn geboorteplaats en ik heb er tot mijn 20e gewoond en gestudeerd. Daarna kwam ik er hooguit voor familiebezoekjes maar het centrum verloor ik uit het oog. Nijmegen is en was een gezellige (studenten) stad. Ik heb mooie herinneringen aan de periode van studeren en uitgaan. Dat is de reden dat ik graag een paar dagen in deze haven die op loopafstand van het centrum ligt, wil verblijven.

Het centrum is mooi geworden met veel winkelmogelijkheden. Er wordt momenteel gebouwd en gerestaureerd rondom de Waalkade. Er is sinds de jaren tachtig veel gebouwd in het gedeelte dat “per ongeluk” gebombardeerd was door de Engelsen, die ervan uit gingen dat zij Duitsland zouden treffen. Ik was benieuwd of er nog wat over zou zijn van de dierbare plekjes uit mijn jeugd. Tot mijn vreugde trof ik de dumpwinkel “Nijmeegs Jopie” -die ontstond na het vertrek van de Canadezen – en waar ik en alle “hippe” jongeren in die tijd – pukkels (militaire rugzakken) en shirtjes kochten,  nog aan in een nagenoeg oorspronkelijke staat. Nu worden er geen dumpspullen meer verkocht en is de collectie eigentijds en gericht op de Nijmeegse Vierdaagse in juli. Ook mijn favoriete studentenkroeg “De Bierkelder” bij de Waag blijkt er nog te zijn.

Nijmeegs Jopie

Naast de haven ligt natuurgebied de Ooijpolder. Deze is sinds vorig jaar vanaf onder de Waalbrug bereikbaar via een loopbrug. Ook hier wordt net als andere plekken in het kader van ‘ruimte voor de rivieren’ gewerkt om een gedeelte van de polder terug te geven aan de rivier.

De Ooijpolder wordt begraasd door Konikspaarden en Galloway-runderen. Dickie mag aangelijnd mee. Momenteel worden er veulentjes bij de Koniks geboren. De (wilde) paarden zijn zo aan mensen gewend geraakt dat zij ze niet uit de weg gaan. Je kunt hun natuurlijke gedrag mooi observeren.

Het is erg leuk om een paar dagen door de natuur en de oude binnenstad rond te struinen.

Een nadeel voor mensen met grotere honden is dat de passantensteiger grote openingen tussen de planken heeft. Hondenpoten kunnen gemakkelijk bekneld raken en de laatste 20 meter bestaat uit een rooster met scherpe punten waarop honden niet kunnen lopen. Wij hebben twee rolletjes tapijt bij ons voor dit doel. Het is wel omslachtig, vooral als de wind er zich ook nog eens mee bemoeid. Dat is nu het geval want de hitte is over, het waait flink en de temperatuur is 20 graden gezakt.

Dickie snapt de bedoeling van de tapijtjes inmiddels goed en we lopen heel rustig over de planken.

Gelukkig hebben we de tijd aan ons zelf……

 

2 reacties

  1. Marianne Chris zei:

    Mooi hoor zelfs ons Nijmeegs hart wordt erdoor geraakt 👍👍

     
    25 juni 2017
    Beantwoord
    • Trudie Rutten zei:

      Dankjewel Marianne en Chris. Herkennen jullie de plekjes in Nijmegen?

       
      25 juni 2017
      Beantwoord

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *