Interview met Karin Anita Bijsterbosch

 

Karin en Snoegel, slachtoffers van orkaan Irma

Terugblik – Het is alweer 6 maanden geleden dat we werden opgeschrikt door orkaan Irma. De FB groep Honden aan Boord & rondom Water maakte van “dichtbij” mee dat een lid van de groep, woonachtig op Key West,  slachtoffer werd. De van oorsprong Nederlandse Karin en haar Flat coated retriever Snoegel moesten evacueren. Er werd volop meegeleefd en er werd zelfs een geldinzamelactie gehouden via de FB-pagina, FB- groep en Hondenaanboord.nl

 

Hoe zou het nu met Karin en Snoegel zijn?

Trudie was benieuwd hoe het Karin nu vergaat en nodigt haar uit voor een interview …..

Trudie – Hoe kijk je terug op orkaan Irma en je vertrek uit Key West?

Karin – Dat was zo’n rare tijd! Ik was emotioneel bezig met mijn verbroken relatie, de nasleep daarvan,  de rechtbank en de naderende orkaan Irma. De dag voor ik vertrok was ik bij de rechtbank. Er werd toen bekend gemaakt dat we moesten evacueren en dat iedereen direct de rechtbank moest verlaten.
Ik ging terug naar mijn boot en probeerde zo goed en zo kwaad als ik kon alles in veiligheid te brengen. Ik bracht mijn dinghy naar Rat Key, hopend dat de mangroves het zouden beschermen.
Op dat moment had ik geen idee waar ik met Snoegel naartoe zou gaan. Met mijn vriendin Michelle gingen we naar een loft in Stock Island maar daar aangekomen bleek het huis niet bestand te zijn tegen een orkaan.
Ik deed toen een oproep op Facebook en kreeg hulp uit de hoek van de flat-coat vrienden. Er kwam een aanbod van een van hen om bij hen in Nashville te verblijven. Tijdens de vlucht waarop Snoegel mee mocht in de cabine (vanwege de ramp was dit toegestaan) kon ik niet stoppen met huilen. Ik dacht  “ik zie Key West nooit meer terug”. Die tijd was voor mij een emotionele rollercoster. Ik verbleef 5 weken in Nashville maar kon alleen maar denken aan teugkeren naar Key West.
De eerste week kwam er geen nieuws door en ik was bang dat sommige vrienden die achtergebleven waren het niet overleefd hadden.

Trudie – Hoe heb je de terugkeer naar Key West ervaren?

Karin – Het was vreemd om weer terug te keren. Tijdens mijn vlucht had ik goed zicht op de oceaan en zag ik honderden boten die gezonken waren, dat was een trieste aanblik. Eenmaal aangekomen zag ik de verwoestte bomen, huizen en huisboten. Ook mijn boot was verloren gegaan. Key West is een toeristische plaats en het was tot na 5 weken na de ramp erg stil op straat. Wat mij heel veel goed deed was dat vreemden die mij normaal slechts groetten naar me toe kwamen, me omarmden en zeiden “je bent weer terug!” Dat gaf me het gevoel één van hun te zijn en weer thuis te komen.

Trudie – Hoe gaat het nu met jou?

Karin – Het gaat nu redelijk goed met mij. Ik heb weer een boot en een dinghy. In het najaar ga ik colleges volgen tot monteur scheepsmotoren. Ik heb mijn vrienden en natuurlijk Snoegel en ik ben waar ik wil zijn!

Trudie – En, hoe gaat het met Snoegel?

Karin – Snoegel doet het uitstekend! Ze is een echte schat. Iedereen kent haar en ze krijgt veel aandacht, wat ze heerlijk vindt. Het is ook een echte waterhond. En ik denk dat zolang ze bij mij is, ze gelukkig is en dat geldt ook voor mij.

Trudie – Wil je nog iets laten weten aan je volgers in Nederland?

Karin – Dromen zijn niet altijd bedrog! Droom je van iets, probeer het dan waar te maken. En lukt het niet, dan heb je het tenminste geprobeerd! Ik heb veel tegenslagen gehad maar “still living the dream”!

Tot slot wil ik iedereen bedanken voor de steun.  Jullie hebben geen idee hoe goed dat mij en Snoegel heeft gedaan!

 

Filmpje “Een nieuwe boot voor Karin en Snoegel”

 

 

 

 

 

Trudie Rutten
18-03-2018